Studzienka rewizyjna to niezwykle ważny element każdej go systemu kanalizacji. Dzięki niej można bez problemu sprawdzać stan instalacji, monitorować przelotowość kanału i dokonywać napraw oraz regulacji. Co musisz wiedzieć o takich studzienkach?
Kineta czy studzienka?
Studzienki rewizyjne o niewielkiej średnicy (do 600 mm) zlokalizowane na terenie posesji często w projektach nazywane są kinetą. W tym przypadku kineta oznacza wykonaną z tworzywa sztucznego studzienkę, która odprowadza ścieki z domu do studni kręgowej, która z kolei znajduje się poza posesją i zbiera ścieki z kilku domów. Nazywanie studzienek „kinetowych” kinetą jest błędem. W rzeczywistości kineta jest dolną, wyprofilowaną w kształcie koryta częścią kanalizacyjnej studzienki kinetowej. W praktyce specjaliści używają tych pojęć zamiennie.
Profilowane dno kinety ma umożliwić dowolne kształtowanie rozpływu i usprawnić przepływ cieczy, czego nie uzyskamy w przypadku studni z płaskim dnem. Studnia kinetowa zajmuje mniej miejsca i można ją zamontować na nieutwardzonym terenie. Najczęściej kinety mają średnicę rury 315 mm. Proste studzienki kinetowe mają kinety przepływowe, czyli takie, które mają jeden wlot i wylot. To rozwiązanie, dostępne na przykład u producenta rur Plastmetix, wykorzystuje się zwykle na prostych odcinkach. W nowoczesnych systemach kanalizacji wykorzystuje się też ze studzienek kinetowych zbiorczych, które mają kinety z jednym wylotem prostym i nawet 3-5 wlotami.
Fot. Shutterstock.